* HCM; Hypertrofische cardiomyopathie
Hypertrofische cardiomyopathie (HCM) is op het ogenblik één van de meest voorkomende hartaandoeningen. HCM vererft autosomaal (dat wil zeggen: niet geslachtsgebonden) dominant, met variabele expressie. De ziekte is meestal niet aantoonbaar gedurende het eerste tot tweede levensjaar. Zij wordt duidelijk op een leeftijd van twee tot drie jaar en wordt ernstig op een leeftijd van drie tot vijf jaar.
Op
de brittenlijst werd een goede simpele uitleg gegeven over HCM met dank aan Mimy
Sluiter; "HCM is altijd erfelijk, het betreft hier namelijk een
foute gen-codering die simpel uitgelegd ervoor zorgt (aanstuurt) dat er bepaalde
eiwitten (bouwsteentjes) aangemaakt blijven worden, dus de "stop code"
ontbreekt die er wél had moeten zitten. Dus die "muur" (de
linkerhartwand) blijft maar aangebouwd worden (terwijl hij al "af" is
maar dat weet dat DNA niet want daar zit dat foutje immers in geprogrammeerd!)
en verdikt dus in de tijd langzamerhand. Hierdoor kan het hart zijn functie als
pomp niet goed meer uitvoeren en zal de kat vroeger of later aan hartfalen
overlijden. Kortom - erfelijk gesproken is er een foutje aanwezig in het "commando-centrum"
waardoor de opdracht van de "aannemer" aan de
"bouwvakkers" op de werkvloer niet gegeven wordt wat zegt: "muur
is af, geen stenen meer bij metselen svp!"
Op
3 maart 2003 zijn de eerste katten getest op HCM, deze test is pas
duidelijk bij latere leeftijd. De HCM testen worden uitgevoerd door drs. ML
Schmidt, radiologe verbonden aan de Veterinaire Specialistenkliniek te
Renkum.
* PKD, Polycystic Kidney Disease
De
ziekte laat een nierfalen zien dat veroorzaakt
wordt door groeiende cysten (met vocht gevulde blaasjes) in de nieren, waardoor
deze enorm vergroot kunnen worden en langzamerhand het normale nierweefsel
verdringen. De nieren raken hierdoor zo beschadigd dat ze hun functie niet meer
behoorlijk kunnen uitoefenen. De cysten
kunnen variëren in grootte van minder dan 1 mm tot groter dan 1 cm.
Om PKD in een vroeg stadium te ontdekken, is het nodig onderzoek te doen. Vroege
herkenning van PKD maakt behandeling van dieren met chronisch nierfalen mogelijk
en geeft de mogelijkheid aangedane katten te identificeren voor er mee gefokt
wordt. Dit is belangrijk omdat als er met een positieve kat wordt gefokt, 50% van de
nakomelingen PKD zal ontwikkelen. Er zijn aangedane katten die pas veel jaren
later verschijnselen vertonen die de ziekte verraden. Vroege screening, gevolgd
door castratie van alle aangedane katten, kan deze ziekte potentieel elimineren
in de risicogroep.
Vanaf een leeftijd van 10 maanden is het mogelijk om een PKD echo onderzoek te
laten doen. De uitslag is dan voor 98.9 % betrouwbaar dat een kat negatief is en
ook geen PKD zal ontwikkelen. De eventuele kinderen van deze kat met een PKD
negatieve partner zijn dan ook PKD negatief. Al mijn katten zijn of in het geval
van nieuwelingen worden PKD getest zodra ze daarvoor de juiste leeftijd hebben.
Daarvoor ga ik naar de Veterinaire Specialistenkliniek in Renkum waar
drs. ML Schmidt de testen uitvoert. Op de buik worden 2 plekjes kaal geschoren
en met een echo apparaat worden de nieren bekeken.
KRAAKBEENAFWIJKING FOLDS
Het fold gen is een kraakbeenafwijking die tot levensbedreigende afwijkingen kan zorgen.
Alleen met zorgvuldig testen (rontgen, echo's) kun je een zo gezond mogelijke, let wel, NIET afwijkingsvrije fold fokken.
Ik heb het geluk dat ik een hele goede fold kater heb, en ben hier dan ook zeer zuinig op, laat hem om het jaar testen en geef geen uitdekkingen.
Een fold doe je altijd met een rechtoor, dit, om de kraakbeenafwijking niet nog groter en ernstiger te maken.
Je kruist dus een fold met een raszuivere brit, en hier KUNNEN folds uitkomen, dat is niet meteen na de geboorte te zien en pas na ongeveer drie weken zie je wat de oren doen.
Het is dan goed opletten, want een fold kan zijn oren ook weer rechtop zetten, je hebt dan een valse straight, welke er uit ziet als een brit, maar wel het fold gen draagt, en dus niet met een fold gekruist mag worden, weer om de kraakbeenafwijking niet groter te maken.
Je kunt een straight en valse straight wel gebruiken voor dekkingen met raszuivere britten, hier zullen dan alleen rechtoren(straights) uitkomen. Het fokken met folds is zo veel meer complex dan gewoon brit op brit, en zeker voor leken niet aan te raden.
heel belangrijk, de rasstandaard zegt over de staart van een fold dat deze lang en soepel moet zijn, als de fold een korte stijve staart heeft, zeg maar als je de punt niet in een bocht terug naar de staartwortel kunt leggen.......NIET MEE FOKKEN, dit is de eerste indicatie op een vergevorderde kraakbeenvergroeiing......
Virus- en infectieziekten bij katten
Feline virale rhinotracheitis (FVR)
Heldere oogafscheiding, niezen en afscheiding uit de neus. In ernstige gevallen koorts oplopend tot 40,5 graden. De keel kan ontstoken zijn; het dier zal dan kwijlen. De eerst heldere afscheiding wordt in een later stadium (keelontsteking) etterig. Er kan chronische bronchitis ontstaan of verzwering van het neustussenschot. In dat geval zal de kat slijm met bloedsporen uitniezen. Deze verzwering kan leiden tot afsterving van het neuskraakbeen en de neusschelpen. De ziekte is het hevigst bij hele jonge of hele oude dieren. Katten die van de ziekte herstellen kunnen drager blijven en bij een verzwakte conditie het virus verspreiden. Indien later een terugval optreedt, kunnen ze alsnog sterven aan de ziekte. De incubatietijd is hooguit 10 dagen.
Calici-virusziekte
Verzwering van de tong en mondslijmvliezen. Het neustussenschot kan verzweren, waardoor niesaanvallen met etterig slijm ontstaan. Als complicatie kan longontsteking optreden.
Feline pneumonitis
Soort neusverkoudheid. De bovenste luchtwegen en traanklieren zijn aangetast. Het oogbindvlies gaat ontsteken met stroperige afscheiding. De ziekte komt veel voor bij jonge katjes en wordt veroorzaakt door het organisme Chlamydia psittaci.
Feline enteritis (panleucopenie)
Koliekverschijnselen, kromme rug, gestrekte achterpoten en pijn in de buik. De koorts kan oplopen tot 41 graden en het dier braakt hevig en droogt hierdoor snel uit. Deze virusziekte wordt veroorzaakt door een organisme uit de parvovirusgroep met een incubatietijd van hooguit 10 dagen.
Feline infectueuze anemie
Verminderde eetlust en zwakte. In een vergevorderd stadium zijn de slijmvliezen bleek, treedt soms geelzucht op en kan de milt opzwellen. De diagnose kan pas na bloedonderzoek definitief gesteld worden, omdat de ziekte wordt veroorzaakt door bloedparasieten (van de familie Rickettsia). Overbrenging geschiedt door insecten, bijv. bloedzuigende vlooien. Als de parasieten zich in het gastdier hebben genesteld richten ze schade aan de rode bloedlichaampjes aan, met bloedarmoede (anemie) als gevolg.
Feline leukemie
Het virus komt vooral tot uiting in de lymfeweefsels. De uitscheiding van het virus vindt plaats via speeksel, melk en urine. Katten die het virus dragen en geen antistoffen hebben, bezwijken vaak aan deze ziekte. De ziekte kan vele vormen aannemen. Leukemie en/of lymfosarcoma zijn de belangrijkste. Drachtige poezen kunnen spontaan aborteren / verwerpen. Het immuunsysteem werkt niet goed, waardoor van alles kan ontstaan.
Een opvallend symptoom is bloedarmoede. Leukemie treedt op als gevolg van ziek beenmerg dat kwaadaardige cellen in de bloedsomloop brengt. Er kunnen lymfosarcomateuze tumoren ontstaan en er treden ademhalingsproblemen op. Ook kunnen er levertumoren ontstaan.
Feline infectieuze peritonitis (FIP)
Fataal verlopende ziekte van vooral jonge katjes. Incubatietijd 14 dagen of langer. Koorts tot boven de 41 graden. De buik is opgezet door buikvliesontsteking, veroorzaakt door vocht. De lever kan zijn aangetast (geelzucht) en soms ook het borstvlies, waardoor ademhalingsproblemen ontstaan.
Verklaring van enkele medische termen:
Feline: katten
Rhinotracheïtis: niesziektevorm, vooral van neus- en keelholtes
Calici: virusziekte
Pneumonitis: longontsteking
Feline enteritis (panleucopenie): kattenziekte, darmontsteking t.g.v. virus uit de parvogroep
Anemie: bloedarmoede
Leukemie: kankervorm
Peritonitis: buikvliesontsteking
